Canção do exílio



Minha terra tem palmeiras,
Onde canta o Sabiá;
As aves, que aqui gorjeiam,
Não gorjeiam como lá.

Nosso céu tem mais estrelas,
Nossas várzeas têm mais flores,
Nossos bosques têm mais vida,
Nossa vida mais amores.

Em cismar, sozinho, à noite,
Mais prazer eu encontro lá;
Minha terra tem palmeiras,
Onde canta o Sabiá.

Minha terra tem primores,
Que tais não encontro eu cá;
Em cismar –sozinho, à noite–
Mais prazer eu encontro lá;
Minha terra tem palmeiras,
Onde canta o Sabiá.

Não permita Deus que eu morra,
Sem que eu volte para lá;
Sem que disfrute os primores
Que não encontro por cá;
Sem qu'inda aviste as palmeiras,
Onde canta o Sabiá.


De Primeiros cantos (1847)

Gonçalves Dias


Park Gonçalves Dias

Pjesma u progonstvu


Moja zemlja ima palme,
ispod kojih se pjeva Sabia;
tu ptice cvrkuću drugačije
nego što cvrkuću tamo.

Naše nebo ima više zvijezda,
naše močvare imaju više cvijeća,
naše šume imaju više života,
naš život više ljubavi.

U snovima svojim, noću,
ne mogu naći više užitka nego tamo;
moja zemlja ima palme
ispod kojih se pjeva Sabia.

Moja zemlja ima ljepote,
kakve se mogu vidjeti samo u njoj,
u snovima svojim, noću,
ne mogu naći više užitka nego tamo;
moja zemlja ima palme
ispod kojih se pjeva Sabia.

Ne dao Bog da umrem
a da se ne vratim onamo;
bez da okusim ljepotu
koju ne nalazim ovdje;
bez pogleda na palme
ispod kojih se pjeva Sabia.


Prva pjevanja (1847)

Gonçalves Dias

(Na hrvatski preveo
Vinko Kalinić)