Podno mjesečine




Mjesec je blijed i tužan, mjesec je bez života i okrutan.
Njegovo glatko lice nalikuje profilu umrlih.
Ja bih radije gledala neko iskrenije svjetlo
ljepše od svih bisera arapskih, tek procvalu ružu.

U jednom kutu ove zemlje, u bojama života,
ipak volim ovaj blijedi mjesec, obožavam ovu masku smrti!
Kad na oltaru noći, poput gorućeg cvijeta,
opijena čudnim parfemima, moja duša zalazi.

Ja znam obamrlim usnama od psovki i vina,
cjelivati poslije orgija njegove stope na cesti;
luda umirati ljubeći svoj odraz u lokvama...
Jer ono je oganj nevinosti, jer pod tim mističnom plamenom
blijedi odsjaj stvari, ponovno se pretvara u bijel žar,
pa čak i najcrnje duše drhte nesigurnom svjetlošću. 

Delmira Agustini

(Preveo Vinko Kalinić)




Al Claro De Luna

La luna es pálida y triste, la luna es exangüe y yerta.
La media luna figúraseme un suave perfil de muerta…
Yo que prefiero a la insigne palidez encarecida
De todas las perlas árabes, la rosa recién abierta,

En un rincón del terruño con el color de la vida,
Adoro esa luna pálida, adoro esa faz de muerta!
Y en el altar de las noches, como una flor encendida
Y ebria de extraños perfumes, mi alma la inciensa rendida.

Yo sé de labios marchitos en la blasfemia y el vino,
Que besan tras de la orgia sus huellas en el camino;
Locos que mueren besando su imagen en lagos yertos…
Porque ella es luz de inocencia, porque a esa luz misteriosa
Alumbran las cosas blancas, se ponen blancas las cosas,
Y hasta las almas más negras toman clarores inciertos!

Delmira Agustini




In The Light Of The Moon



The moon is pallid and sad, the moon is bloodless and cold.
I imagine the half-moon as a profile of the dead…
And beyond the reknowned and praised pallor
Of Arab pearls, I prefer the rose in recent bud.

In a corner of this land with the colors of earth,
I adore this pale moon, I adore this death mask!
And at the altar of the night, like a flower inflamed,
Inebriated by strange perfumes, my soul resigns.

I know of lips withered with blasphemy and wine;
After an orgy they kiss her trace in the lane.
Insane ones who die kissing her image in lakes…
Because she is light of innocence, because white things
Illuminate her mysterious light, things taking on white,
And even the blackest souls become uncertainly bright.

Delmira Agustini